.
Korte stilte

Fragment samen alleen

LOT

De lucht lichtblauw. 

Even trouw als altijd pronkt ze van aanwezigheid

het water stuwt de wolken vooruit en een briesje borrelt op uit de zee

Enkel van elkaar gescheiden door de eindige diepte: 

Een streep, horizon

Al is de zon nergens te bekennen vandaag

Vogels duiken kopje onder met tussen hun snavels roze bloemen geklemd 

als offer voor nieuw leven.

Uit het schuim van de golven is een mensje geboren 

Met handen en voeten en tien vingers en tenen en een neus die de geur van vroege ochtend ruiken kan.

Niemand heeft verder iets opgemerkt

Het is de kade opgewandeld zonder te vermelden of het beschuit met blauwe of roze muisjes had besteld

Zo de wereld in geworpen, van tegen de stroming in gaan is nooit sprake geweest.: ik doe liever of ik hier altijd al was.

Dacht dat het om een ander ging. Natuurlijk een ander.

Natuurlijk ikzelf, maar iets anders is zeker altijd het beste.

Natuurlijk een ander. Natuurlijk ik zelf

Of was het slechts een verlangen verbeeld en beginnen we straks gewoon weer opnieuw?

Uit het schuim van de golven is een meisje geboren 

met handen en voeten en tien vingers en tenen

en een neus die de geur van nostalgie ruiken kan

niemand heeft verder iets opgemerkt

Als mogelijke verschijning onderdeel geworden van de standbeelden parade op de pier.

Tussen de schapenwollen wolken haar bestaan gevonden
Het geboortekaartje is nat geworden.


© Melissa Knollenburg / Korte Stilte